Wat een astrologische reading mij over mezelf leerde
- Rianne Gerrits

- 3 jul
- 4 minuten om te lezen
De afgelopen weken schreef ik vooral voor anderen. Als projectleider bij Lettergeniek stond mijn agenda vol met teksten en ontwerpen. De lente doet blijkbaar iets met ondernemers, want ineens wil iedereen naar buiten treden. Daar ben ik ontzettend dankbaar voor, maar ik merkte ook dat ik zelf steeds minder tijd nam om stil te staan bij mijn eigen ontwikkeling. Toen ik ergens een astrologische reading voorbij zag komen, besloot ik daarom iets voor mezelf te boeken.

Eigenlijk dacht ik dat het vooral een Human Design reading zou worden. Dat onderwerp kende ik namelijk al een beetje. Jaren geleden had ik eens een Human Design reading gehad, ik downloadde ooit een chart-app, vroeg weleens een gratis geboortehoroscoop aan en keek af en toe van die algemene weekreadings op YouTube. Meer uit nieuwsgierigheid dan uit overtuiging. Ik wist dat ik Ram ben, een Steenbok ascendant heb en een Tweelingenmaan, maar daar hield mijn kennis ook wel ongeveer op. Iedere keer als ik me erin probeerde te verdiepen, haakte ik weer af. Het is zó uitgebreid dat je er bijna een studie voor nodig hebt.
Deze reading bleek dan ook veel verder te gaan dan ik had verwacht.
"Je bent iemand die móét bewegen"
Ze begon niet met voorspellingen of grote uitspraken over mijn toekomst. Ze begon gewoon bij mijn geboortehoroscoop. "Jij bent Ram." Ik moest lachen. "Gelukkig heb ik de juiste tattoo laten zetten."
Ze glimlachte terug. Daarna begon ze te vertellen. Over actie. Over initiatief. Over altijd bezig willen zijn. Dat stilzitten bijna ongemakkelijk voelt. En terwijl ze sprak, dacht ik meteen terug aan de Camino Frances. Van de ruim achthonderd kilometer wandelen vond ik de rustdagen misschien wel het zwaarst. Niet omdat mijn lichaam moe was, maar omdat mijn hoofd juist onrustig werd zodra ik niets hoefde. Dat stukje herkende ik meteen.

De buitenkant en de binnenkant
Daarna kwam mijn ascendant aan bod. Steenbok. Volgens haar is dat de eerste indruk die mensen van je krijgen. Serieus. Zelfstandig. Gestructureerd. Iemand die overzicht bewaart en haar zaakjes op orde heeft. Dat vond ik interessant, want zo voel ik me lang niet altijd. Toch is het precies wat ik vaak terug hoor. Mensen denken meestal dat ik rustig ben. Dat ik weet waar ik mee bezig ben. Dat ik alles onder controle heb. Ik vertelde haar dat mensen me soms ook best intimiderend vinden. Ze glimlachte. "Dat zie ik ook."
Niet vanuit afstandelijkheid, maar omdat ik vrij direct kan zijn. Ze legde uit dat mijn Ram-energie ervoor zorgt dat ik zeg wat ik denk, terwijl Venus dat vervolgens weer wat zachter inpakt. Pittig, maar niet bot. Direct, zonder respect te verliezen.
Ik moest meteen denken aan iets wat mijn moeder vroeger altijd zei:
"Je mag eerlijk zijn. Maar je hoeft niet bot te zijn. Alles met tact"
Misschien heb ik dat toch beter meegenomen dan ik dacht.
Alsof ik altijd iets ouder was
Ze vertelde dat mijn horoscoop liet zien dat ik al jong veel verantwoordelijkheid op me nam. Dat ik waarschijnlijk vroeg volwassen was geworden. Ik moest lachen. "Ik had mijn eerste baantje toen ik elf was."
Terwijl klasgenoten buiten speelden, was ik bezig met sparen. Niet voor sneakers of een nieuwe telefoon, maar voor mijn uitzet. Alsof ik ergens diep vanbinnen altijd al bezig was met later.
Ook vertelde ze dat ik me als kind waarschijnlijk anders voelde dan leeftijdsgenoten. Ook dat klopte. Ik schreef dagboeken vol over religies, filosofie en de dood, terwijl klasgenoten vooral bezig waren met schoolpleinruzies en Pokémonkaarten. Ik voelde me regelmatig een buitenbeentje, al zie ik nu dat juist die nieuwsgierigheid uiteindelijk mijn werk én mijn blogs heeft gevormd.

Waarom mensen mij hun verhaal vertellen
Er was nog iets dat me verbaasde. Ze vertelde dat mensen zich snel veilig bij mij voelen. Dat vreemden mij vaak hun levensverhaal vertellen. Ik begon meteen te lachen. Dat gebeurt namelijk echt opvallend vaak.
In de supermarkt. Tijdens een wandeling. Of gewoon in een wachtruimte. Soms weet ik binnen tien minuten iemands grootste verdriet, terwijl ik niet eens zijn naam ken. Volgens haar heeft dat te maken met de combinatie van mijn nieuwsgierigheid, mijn manier van communiceren en mijn behoefte om echt te willen begrijpen wat iemand beweegt. Eigenlijk verklaarde dat ook meteen waarom ik zoveel plezier haal uit interviews, autobiografieën schrijven en de gesprekken die ik voer voor Lettergeniek.
Mijn werk bleek ineens logisch
Toen keek ze naar mijn werk. Communicatie. Schrijven. Onderzoek. Gesprekken voeren. Nieuwsgierig blijven. Ze zei zelfs dat journalistiek waarschijnlijk ook goed bij me had gepast.
Ik vertelde haar dat ik een communicatiebureau heb. Ze moest lachen. "Ja... dat verbaast me helemaal niets."
Eigenlijk viel er die middag voortdurend zo'n puzzelstukje op zijn plek. Niet omdat ik ineens iemand anders bleek te zijn, maar omdat dingen die ik jarenlang intuïtief deed ineens woorden kregen.
Waarom juist de moeilijke onderwerpen me aantrekken
Daarna begon ze over Pluto. Over transformatie. Over onderwerpen waar veel mensen liever met een boog omheen lopen. Psychologie. De dood. Rouw. Trauma. Taboes. Nog voordat ik iets kon zeggen, vertelde ze dat dit waarschijnlijk thema's zijn waar ik me steeds opnieuw toe aangetrokken voel.
Ik vertelde haar over mijn afstudeerproject, waarin ik mijn eigen uitvaart vormgaf. Over mijn fascinatie voor psychologie. Over automutilatie, depressie, euthanasie, verlies en waarom ik juist dát soort verhalen interessant vind. Niet omdat ze donker zijn. Maar omdat mensen daar vaak het meest eerlijk zijn.

Geen antwoorden, maar herkenning
Toen ik naar huis reed, dacht ik eigenlijk vooral: wat bijzonder dat een paar planeten en huizen zoveel gesprekken kunnen losmaken. Niet omdat ik nu ineens overal een verklaring voor heb. Ook niet omdat ik vanaf nu iedere astrologische reading ga volgen. Maar omdat het me nieuwsgierig maakte naar mezelf.
Sommige dingen herkende ik direct. Andere zet ik voorlopig nog even op een denkbeeldig plankje. Misschien vallen die puzzelstukjes later nog eens op hun plek. En misschien is dat wel precies waarom ik dit soort dingen zo interessant vind. Niet omdat ik op zoek ben naar antwoorden. Maar omdat ik het mooi vind hoe één gesprek je weer nét op een andere manier naar jezelf kan laten kijken.
Ik ben benieuwd. Welke dingen onderneem jij om je dagelijkse dosis zelfontwikkeling te kunnen doormaken?
Bronnen & links
Algemene informatie over astrologie en geboortehoroscopen
Achtergrond Human Design



Opmerkingen